 |
 |
|
  |
|
 |
 |
 |
|
|
Op alle extra’tjes wordt beknibbeld
Het project Baxteren is inmiddels van start gegaan. De patiënten zijn er blij mee. Toch stemt het gezicht van Barbara niet vrolijk. Ze wil bijscholing over reumatische aandoeningen volgen maar Pieter heeft al aangegeven dat ze dat plan maar beter een half jaartje in de ijskast kan zetten. En Maureen heeft het aan de stok met Evert over (geen) feestdagencompensatie. Beide conflicten tonen aan dat Zonneschijn op alle extra’tjes wil beknibbelen. Dat is niet verstandig. In moeilijke tijden moet er niet minder maar juist méér in personeel worden geďnvesteerd. Waar is toch die energieke, sportieve, goedlachse en altijd gemotiveerde Babs gebleven? Deze Babs hebben we in Zonneschijn al weken niet meer gezien. Sinds een gesprek aan de balie met Rinus Overdijk (al jaren een goeie klant) loopt Babs te somberen. Dat ging zo. Meneer Overdijk vroeg haar welgemeende advies en keek haar diep in de ogen: "Beste Barbara, ik ken je nu al een paar jaar. Je maakt op mij altijd een intelligente en betrouwbare indruk, dus vertel mij nou eens, moet ik een methotrexaat-behandeling accepteren of niet? Ik weet het echt niet. Ik lees zulke rare verhalen over nare bijwerkingen op internet… Pardon? Je kunt me geen raad geven? O, je weet het zelf niet. Ach, weet je Barbara, dat verbaast mij niet echt. Ik plaats al langer vraagtekens bij de deskundigheid van deze apotheek." Normaal gesproken haalt Barbara er onmiddellijk Pieter bij in dit soort situaties, maar die was weer eens naar een vergadering. En Evert vragen had ook geen zin, die wist over methotrexaat-behandelingen nog minder dan zij. Suze? Was vooral met zichzelf bezig. Maureen? Ach… laat ook maar. Eigenlijk voelde Barbara zich nogal eenzaam zonder steun van haar collega’s. Het gesprek met meneer Overdijk leek een boze droom die werkelijkheid was geworden: DE DESKUNDIGHEID VAN APOTHEEK ZONNESCHIJN WORDT DOOR KLANTEN OPENLIJK IN TWIJFEL GETROKKEN. Dit zal voor Pieter toch wel een belangrijk signaal zijn om Barbara op cursus te sturen? Hij geeft immers altijd hoog op over deskundige medewerkers. Nou… niet als puntje bij paaltje komt. Pieter heeft er “op zich” wel begrip voor dat Barbara bijscholing wil maar blijft ermee zitten dat Evert het nu helemaal niet nodig vindt. Als Barbara wil bijleren over reumatische aandoeningen, dan is dat prima, maar daar moet ze dan wel een half jaartje mee wachten. Auw! Een koude douche voor onze ideale schoondochter, die sindsdien met een verkreukeld zelfvertrouwen rondloopt. En dan speelt er nog een tweede akkefietje: het rooster voor de feestdagen. Evert informeerde vorige week bij Maureen hoe het nou precies zat met die feestdagencompensatie (want daar had hij zichzelf nooit in verdiept). Wat bleek? De feestdagencompensatie is een onderdeel van het Kwartaalurensysteem. Veel apotheken hebben het Kwartaalurensysteem nog niet ingevoerd en dienen hun assistentes daarom de daarmee samenhangende feestdagencompensatie te geven. Apotheek Zonneschijn heeft het systeem wel al ingevoerd. Dat houdt in dat Pieter en Evert een feestdag waarop een assistente niet ingeroosterd staat gewoon moeten compenseren naar evenredigheid van hun contractuele uren. Het uitgangspunt is dat de werkdag 7.2 uur bedraagt. Assistentes die normaliter wel op een feestdag staan ingeroosterd, krijgen deze compensatie ook op basis van voornoemde uitgangspunten. "Wat een lariekoek!", liet Evert zich ontvallen. "Het was vroeger ook nooit zo dat je op een dag niet werkt en wel wordt betaald. Dit gaat mooi niet door als het aan mij ligt.” Hoe de regeling precies in elkaar zit, wil Evert helemaal niet weten: “Ze kunnen in Den Haag wel meer bedenken. Zeker in een tijd waarin de broekriem moet worden aangehaald, kan ik me dit soort fratsen niet permitteren." Maureen zegde Evert vanochtend de wacht aan: "Apothekers mogen dan tevreden zijn over hun personeelsbeleid, apothekersassistentes denken daar heel anders over. Als puntje bij paaltje komt, trekt het personeel altijd aan het kortste eind. Maar deze keer ga ik op m’n strepen staan! Als je bij je standpunt blijft, leg ik de zaak voor aan de vakbond." Oef... Vragen
Zeker in deze tijd moeten apotheken extra hun best doen om service te verlenen en deskundig hun clienten te woord te staan. Clienten worden mondiger en willen weten wat ze gaan of moeten gebruiken en willen een deskundig advies van apothekersassistentes. Zij zijn het aanspreekpunt voor clienten wat betreft medicijngebruik en daarbij hoort uitleg. Door bij-en nascholing te volgen kun je je verdiepen in ziektes/aandoeningen en medicijngebruik en kun je dit goed verwoorden naar clienten. Zo krijgen clienten vertrouwen in jou en de apotheek en bevorder je therapietrouw bij clienten. In de cao staat ook dat de studiekosten vergoed zullen worden in overleg met de werkgever, maar je kan nu ook zelf subsidie aanvragen bij de SBA. Dit zou nu van pas komen om de cursus alsnog te kunnen gaan doen. Het kwartaalurensysteem rekent uren van de feestdagen in evenredigheid van de contracten uit, dus dat wordt gewoon voor iedereen automatisch uitgerekend. Wat betreft het personeelsbeleid: de broekriem wordt aangetrokken, wat ten koste gaat van de service en adviezen naar clienten. Want als je als assistente niet kunt/mag bijscholen, dan is stilstand achteruitgang. Investeren is vooruitgaan voor assistentes en apotheek.
|
|
|
